Nie wszystko musi być takie idealne

Świat podglądany, świat przez dziurkę od klucza, świat widziany z wysokości. Jaki jest? Świat bez tajemnic, wszystko mówiący. Najlichszy podszept jest słyszalny i zrozumiały. Znamy każdą modlitwę świata, mówimy jego językiem i znamy jego puls, zauważamy każdy szczegół, którego inni nie widzą. Wszystkie emocje są naszymi emocjami, nikt nie wie tego, co my wiemy, nikt nie umie więcej, niż my umiemy. Nasz błąd ma zawsze czyjąś twarz. Nikt nie jest doskonały, z wyjątkiem nas.

















Pół żartem, pół serio bawimy się w podglądacza, dla którego ludzie są nadzy; na wpół okryci tylko. Znamy każdą niedoskonałość znajomych, sąsiadów, kolegów z pracy; nasze słabości to najpilniej strzeżona tajemnica. Niebywałe, ale wiemy i znamy wszystko! Niebywałe. Naprawdę? "Jes­tem wys­tar­czająco dum­ny z te­go, co jed­nak wiem, aby przyz­nać z całą skrom­nością, że nie wiem wszystkiego" - mawiał Nabokov. Duma to część wiedzy, którą przekazujemy następnym pokoleniom, czasami... największa.

Mając za nic fin-de-ściekowe rozterki oraz niszczącą nas entropię, wybrałem się z córką na pobliski plac zabaw, siadam na ławce, czekam co będzie. A będzie na pewno, takie już prawo podglądacza.
- A ja umiem tak i tak - powiedziała nieznajoma dziewczynka do mojej córki, pokazując jakąś figurę na drabince. - Umiem więcej, bo jestem od ciebie starsza - dodała nie kryjąc dumy.
- No i co? - rozpoczęła stoicko córka. - Nie wszystko musi być takie idealne.
- Ja mam cztery lata, a ty?
- Też cztery: raz, dwa, trzy, cztery - odpowiedziała córka, licząc paluszki.
- Niemożliwe - powiedziała dziewczynka, próbują zliczyć swoje palce. - Ja ma jeden, sześć, osiem.
- Nie masz osiem - zdziwiła się córka. - Moja starsza kuzynka ma tyle lat, i umie liczyć...

18 komentarzy:

  1. wiesz co mawiał mój ukochany Oscar Wilde? " by wiedzieć wszystko o sobie, należy wiedzieć wszystko o innych"....poza tym moje błędy zawsze były moimi błedami i nigdy nie byłam i nie będę doskonała, "kobieta musi jednak popelniac bledy w sposób czarujący, bo tylko to ją odróżni od samicy" ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No tak, i czasem pojawia się ten problem, że nie wszystko można wiedzieć o innych ;))))

      Usuń
    2. i czy to nie jest fascynujące???!!!!!!!!!!:)))

      Usuń
  2. Ładnie napisane.Zwłaszcza ta 5 linijka od końca mi się podoba. Dziękuję :)

    Uwielbiam podglądać, zapisywać mentalnie, interpretować i próbować zrozumieć. Ludzie to takie fascynujące istoty. Ze sobą ciężej, bo lustra brak.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę, że Ci się podoba. Nie muszę Ci życzyć dalszych udanych wpisów, bo i tak będą dobre :)) Nawet bez lustra :))

      Usuń
  3. Najtrudniej zacząć od siebie :-o

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No ba, a nie skończyć na innym - jeszcze trudniej ;)

      Usuń
  4. a takie mam pytanie odnośnie profilu :) czy to "szłem" to tak celowo? ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oczywiście, w tamtym wyjściu była nuta nonszalancji, więc szłem, w najlepsze ;)

      Usuń
    2. hehe no to pośmiałam się troszkę :) zapraszam do mnie po wyróżnienie

      Usuń
    3. Dziękuję Ci :))))
      Nigdy nie dostałem żadnego blogowego wyróżnienia! :)

      Usuń
  5. Siebie tak zobaczyć zza firanki, ciekawe jak by... :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Logika!
    Nie dzielę logiki na dziecięcą i dorosłą, męską i kobiecą - bzdura.
    Jest tylko logika i żelazna logika, a Twoja córa wykazała się tą drugą (Zwłaszcza, że to na żelaznych drabinkach było! Tak? Czy na drewnianych? Bo wtedy mam kłopot ;D) ;D

    Pozdrowienia,
    Marta :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Drabinki oczywiście żelazne :) Wszystko się zgadza :)

      Usuń
  7. Twoja córka jak zwykle mnie oszołamia :P

    OdpowiedzUsuń